W Polsce własność intelektualna nie jest zbytnio ceniona, ponieważ masowo kradnie się utwory, zwłaszcza muzyczne oraz programy komputerowe. Ludzie nie wiedzą, a bardzo często nie chcą wiedzieć, że dana piosenka, aplikacja ma swoje prawa autorskie i prawa majątkowe. Oznacza to, że nie można przypisywać sobie autorstwa cudzego dzieła oraz trzeba zapłacić za możliwość korzystania z czyjegoś dorobku (chyba że jest zaznaczone inaczej). Kwestie te szczegółowo reguluje ustawa Prawo autorskie i prawa pokrewne.

Piractwo i plagiat są przejawem łamania prawa i w zależności od wartości wyrządzonych szkód mogą być albo wykroczeniem albo przestępstwem (karanym do dwóch lata pozbawienia wolności). Nie ma różnicy, czy ukradniemy książkę z księgarni czy ściągniemy i będziemy komercyjnie rozprowadzać dzieło cudzego autorstwa. W obu przypadkach jest to łamanie prawa.

Majątkowe prawa autorskie przysługują twórcy przez całe jego życie, a jego bliskim 70 lat po śmierci twórcy. Po tym okresie można komercyjnie rozpowszechniać jakieś dzieło, ale zachowaniem autorskich praw osobistych, które są wieczne i niezbywalne.

W umowie o przeniesieniu praw autorskich można co najwyżej zrzec się albo przekazać innemu podmiotowi prawa do czerpania zysków z rozpowszechniania utworu (np. autor książki przekazuje wydawcy możliwość zarabiania pieniędzy za sprzedaż kolejnych egzemplarzy).